การออกเสียงภาษาอังกฤษ | 9 เครื่องมือ ใช้ฟรี 6 ตัว และให้คะแนนเสียง 5 ตัว

พอค้นคำว่า ตรวจการออกเสียงภาษาอังกฤษ ฟรี ก็จะเจอบทความที่เรียงเครื่องมือไว้เป็นพรืดอยู่หลายอัน แต่ของที่เรียงอยู่ในนั้นไม่ได้เป็นเครื่องมือชนิดเดียวกัน บางตัวให้คะแนนเสียงของเรา บางตัวแค่เปิดเสียงต้นแบบให้ฟัง บางตัวแค่สร้างไฟล์เสียงต้นแบบขึ้นมา แล้วทั้งหมดก็ถูกจับใส่ตารางเดียวกันโดยไม่แยกออกจากกัน

ขอสรุปก่อนเลย ในบรรดา 9 ตัวที่จะพูดถึงต่อจากนี้ มีแค่ 5 ตัวที่ให้คะแนนเสียงของเรา ที่เหลือเป็นเครื่องมือไว้ฟังเสียงต้นแบบ เครื่องมือไว้สร้างเสียงต้นแบบ และเครื่องมือที่แค่ถอดภาษาอังกฤษที่เราพูดออกมาเป็นตัวอักษร ทั้งหมดนั้นไม่ให้คะแนน ไม่ได้แปลว่าเป็นของไม่ดี แต่มันทำคนละหน้าที่กัน

อีกเรื่องที่มักปนกันอยู่ในชั้นของฟรี คือแอปที่ให้ทดลองใช้ฟรี 7 วันแล้วหลังจากนั้นต้องจ่าย ในบรรดา 9 ตัวนี้ มีส่วนที่ใช้ได้โดยไม่มีกำหนดหมดอายุอยู่ 6 ตัว มี 2 ตัวที่พอหมดช่วงทดลองแล้วต้องจ่าย และเหลืออีก 1 ตัวที่ไม่ประกาศราคา

แยกตามเป้าหมายไว้ก่อนแบบสั้น ๆ ถ้าอยากเห็นว่าตัวเองออกเสียงอย่างไรในคลาสเรียนจริง ไม่ใช่ในประโยคที่เตรียมไว้ให้อ่าน ให้ใช้ SpeakCoach ถ้าอยากวัดสักครั้งเดี๋ยวนี้เลย ใช้ AnyToSpeech (ไม่ต้องสมัคร ไม่ต้องติดตั้ง) ถ้าอยากได้รูปแบบที่ทำต่อเนื่องได้ทุกวัน ใช้ ELSA Speak ถ้าแค่อยากรู้ว่าคำนี้อ่านว่าอะไร ใช้ Cambridge Dictionary เหตุผลอยู่ในตารางและในแต่ละหัวข้อด้านล่าง

สรุปสาระสำคัญ

• เครื่องมือที่ถูกเรียกรวมกันว่า ตรวจการออกเสียง มีอยู่ 4 ชนิด คือให้คะแนน ให้ฟังเสียงต้นแบบ สร้างเสียงต้นแบบ และถอดสิ่งที่เราพูดออกมาเป็นตัวอักษร
• ใน 9 ตัวที่ยกมานี้ มีแค่ 5 ตัวที่ให้คะแนนเสียงของเรา ที่เหลือไม่ให้คะแนน
• มีส่วนที่ใช้ได้โดยไม่มีกำหนดหมดอายุ 6 ตัว และมี 2 ตัวที่พอหมดช่วงทดลองฟรีแล้วต้องจ่าย
• เหลืออีก 1 ตัวที่ไม่ประกาศราคา
• ถ้าแค่อยากรู้ว่าคำนี้อ่านว่าอะไร ไม่ต้องใช้เครื่องมือที่ให้คะแนน พจนานุกรมก็พอแล้ว
• คะแนนมีไว้ชี้ว่าตอนนี้อะไรเพี้ยนอยู่ การทำให้คะแนนสูงขึ้นไม่ใช่เป้าหมายในตัวมันเอง

เครื่องมือที่เรียกกันว่า ตรวจการออกเสียง มีอยู่ 4 ชนิด

ของที่โผล่ขึ้นมาตอนค้นหา แยกได้เป็น 4 กลุ่มตามสิ่งที่มันทำ ถ้าแยกตรงนี้ก่อน เราจะตัดสินใจได้เองว่าควรเปิดตัวไหน

• ให้คะแนนเสียงของเรา — วิเคราะห์เสียงที่พูดออกไป แล้วบอกกลับมาเป็นคะแนนหรือเป็นเครื่องหมายว่าตรงไหนเพี้ยน
• ให้ฟังเสียงต้นแบบ — เปิดให้ฟังว่าเจ้าของภาษาพูดคำนั้นออกมาอย่างไรจริง ๆ ไม่ให้คะแนน
• สร้างเสียงต้นแบบ — อ่านออกเสียงข้อความภาษาอังกฤษที่เราใส่เข้าไปให้กลายเป็นไฟล์เสียง ไม่ให้คะแนน
• แค่ถอดเสียง — เปลี่ยนภาษาอังกฤษที่เราพูดให้เป็นตัวอักษร ไม่บอกว่าถูกหรือผิด

การแบ่งแบบนี้ไม่ได้คิดขึ้นมาเอง ยกตัวอย่างเช่น บริการอ่านออกเสียงบางเจ้าเขียนไว้ในบทความของตัวเองอย่างชัดเจนว่า ตัวบริการไม่มีฟังก์ชันให้คะแนนการออกเสียงด้วยระบบรู้จำเสียงอัตโนมัติ และไม่มีฟังก์ชันตัดสินจุดที่ผิดให้ แต่พอค้นคำว่าตรวจการออกเสียง มันก็ยังขึ้นมาอยู่อันดับต้น ๆ อยู่ดี ฝั่งเครื่องมือพูดตรงไปตรงมา แต่ฝั่งบทความรวมกลับเอามาปนกันเอง

พอรู้ว่ามีอยู่ 4 ชนิด ลำดับก็ตามมาเอง ฟังเสียงต้นแบบให้รู้ก่อนว่าเสียงที่ถูกเป็นอย่างไร แล้วให้เครื่องมือที่ให้คะแนนบอกว่าเราออกเสียงนั้นได้จริงหรือไม่ พอรู้ว่าต้องแก้ตรงไหนก็กลับไปที่เสียงต้นแบบอีกครั้ง ถ้าเอาแต่ให้คะแนนซ้ำ ๆ โดยไม่รู้ว่าเสียงที่ถูกเป็นอย่างไร ก็ไม่มีทางแก้ได้

แยกให้ออกระหว่าง ฟรี กับ ทดลองใช้ฟรี

ในบรรดาสิ่งที่รวบรวมไว้ในบทความภายใต้หัวข้อ “ฟรี” มีบางรายการที่ให้ใช้ฟรีในระยะเวลาจำกัดรวมอยู่ด้วย ดังนั้น ในตารางด้านล่างจึงจงใจใช้คำต่างกันระหว่าง “มีส่วนที่ใช้ฟรี” กับ “หมดช่วงทดลองแล้วต้องจ่ายเงิน” มีของที่ฟรีแบบมีกำหนดปนอยู่ด้วย ในตารางด้านล่างจึงจงใจใช้คำต่างกันระหว่าง มีส่วนที่ใช้ฟรี กับ หมดช่วงทดลองแล้วต้องจ่าย

ตัวอย่างเช่น BoldVoice เขียนไว้ในเว็บทางการว่า 7 วันแรกใช้ฟรี ส่วน Speak ก็ให้ทดลองฟรี 7 วัน แล้วหลังจากนั้นแบ่งเป็น Premium กับ Premium Plus สองระดับ ทั้งคู่เป็นแอปที่ดี แต่สำหรับคนที่กำลังหาของที่ใช้ฟรีได้ตลอด มันอยู่คนละชั้นกัน

อีกเรื่องคือตัวราคาเอง ราคาของ ELSA ปรากฏหลายราคาพร้อมกันแม้จะอยู่ในโดเมนทางการเดียวกัน นับได้ถึง 3 ราคาที่ต่างกันในเวลาเดียวกัน แปลว่ามีแคมเปญหมุนอยู่ตลอดเวลา ราคาที่เห็นจึงขึ้นกับว่าเปิดเข้าไปช่วงไหน

ถ้าอยากใช้แค่ Google โดยไม่ต้องติดตั้งอะไรเพิ่ม

บางครั้งเราแค่อยากเช็กเสียงของคำเดียว ไม่อยากลงแอปอะไรเพิ่ม ในช่องค้นหาของ Google กดฟังเสียงอ่านของคำได้เลยโดยไม่ต้องสมัครสมาชิก แต่ฟังก์ชันอีกตัวหนึ่ง คือตัวที่ฟังเสียงเราแล้วตัดสินว่าออกเสียงถูกหรือไม่ ยังใช้ในไทยไม่ได้ ทาง Google ระบุเองว่าเป็นการทดลองแบบจำกัด เปิดเฉพาะบางประเทศและเฉพาะบางคู่ภาษา ซึ่งไม่มีประเทศไทยและไม่มีคู่ภาษาไทยกับอังกฤษอยู่ในนั้น

ดังนั้นสิ่งที่ Google ให้เราได้จากตรงนี้ คือเสียงอ่านของคำเดี่ยว กับการพูดใส่ Google แปลภาษาแล้วดูว่ามันถอดออกมาเป็นคำอะไร อย่างหลังเป็นแค่ผ่านหรือไม่ผ่าน ไม่ใช่คะแนน มันไม่บอกว่าเสียงไหนเพี้ยน และไม่บอกว่าเราอ่านทั้งประโยคออกมาอย่างไร บางคำเสียงอ่านก็ไม่ขึ้นให้ด้วยซ้ำ ถ้าอยากให้มีอะไรมาวัดเสียงของเราจริง ๆ ต้องใช้เครื่องมือที่ให้คะแนนซึ่งอยู่ถัดจากนี้ไป

วิธีเลือกเครื่องมือตรวจการออกเสียง

แทนที่จะไล่เทียบทั้ง 9 ตัว ตั้งเงื่อนไขของตัวเองไว้ก่อนจะจบเร็วกว่า สิ่งที่ต้องตัดสินใจมีอยู่ 4 ข้อ

• จะเอาแบบฟรีตลอดหรือจ่ายได้ — ในชั้นของฟรีมีของที่หมดอายุใน 7 วันปนอยู่ ให้ดูก่อนว่ามีกำหนดหมดหรือไม่
• จะวัดกับอะไร — คำเดี่ยว ประโยคที่กำหนดไว้ หรือบทสนทนา แต่ละเครื่องมือวัดได้คนละหน่วยกัน
• อยากรู้ละเอียดแค่ไหน — แค่รู้ว่าได้กี่คะแนนก็พอ หรืออยากรู้ถึงขั้นว่าเสียงไหนเพี้ยน บางตัวบอกถึงระดับหน่วยเสียง บางตัวบอกแค่ระดับคำ
• อยากให้ไฟล์เสียงเก็บไว้หรือไม่ — ถ้าอยากย้อนกลับมาฟังทีหลังก็เลือกตัวที่เก็บให้ ถ้าไม่อยากให้เสียงตัวเองถูกเก็บก็เลือกตัวที่ระบุไว้ชัดว่าไม่เก็บ

ข้อที่ 4 เป็นข้อที่มักถูกมองข้าม เรื่องที่ว่าเสียงที่อัดไปถูกจัดการอย่างไร บางเจ้าไม่ได้เขียนไว้ในหน้าเว็บทางการเลย ในตารางจึงใส่เครื่องหมาย ※ ไว้ในช่องนั้น

ตารางเทียบ 9 ตัวแบบเร็ว

5 ปัจจัยที่ช่วยให้เสียงของเราดีขึ้น

การมีคะแนนเปลี่ยนอะไร มันทำให้เห็นความเพี้ยนที่เราเองไม่มีทางรู้ตัว คนที่กำลังพูดอยู่ไม่ได้ยินว่าเสียงของตัวเองไปถึงหูอีกฝ่ายเป็นอย่างไร สิ่งที่ยกตัวอย่างมานี้คือสิ่งที่ช่วยให้เครื่องมือชี้ให้เราเห็นช่องว่างนั้น

SpeakCoach

★จุดที่ต่างจากตัวอื่นคือวัดจากเสียงที่เราออกจริงในคลาสเรียนที่เพิ่งเรียนไป ไม่ใช่จากประโยคที่เตรียมไว้ให้ฝึก และเก็บไฟล์เสียงไว้ให้ย้อนกลับมาฟังได้ ตัวระบบใช้งานเป็นภาษาไทยได้

จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่อยากเห็นว่าตัวเองพูดอย่างไรในคลาสจริง ไม่ใช่ในประโยคที่เตรียมไว้ให้ สิ่งที่วัดคือเสียงตอนที่คิดเนื้อหาไปพูดไป ซึ่งไม่โผล่ออกมาตอนฝึกอ่านออกเสียง

หน้าเว็บทางการของ SpeakCoach

ELSA Speak

แอปเรียนที่มีคะแนน เว็บทางการเขียนไว้ว่ามีเส้นทางการเรียนที่ปรับให้เหมาะกับแต่ละคน และมีผลป้อนกลับเฉพาะบุคคลทันทีในทุกบทเรียน มีส่วนที่ใช้ฟรีได้

★ราคาไม่ได้มีราคาเดียว ในโดเมนทางการเดียวกันปรากฏราคาที่ต่างกันถึง 3 ราคาพร้อมกัน เพราะมีแคมเปญหมุนอยู่ตลอดเวลา ราคาที่เห็นจึงขึ้นกับช่วงที่เปิดเข้าไป

จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่ไม่ได้อยากวัดครั้งเดียวจบ แต่อยากได้ของที่เป็นรูปแบบบทเรียนแล้วทำต่อเนื่องทุกวัน เพราะมีเส้นทางการเรียนวางไว้ให้ เลยไม่ต้องมานั่งตัดสินใจเองว่าวันนี้จะทำอะไร

หน้าเว็บทางการของ ELSA Speak

AnyToSpeech แบบทดสอบการออกเสียง

★ให้คะแนนด้วย 4 เกณฑ์ คือความครบถ้วน ความแม่นยำ ความลื่นไหล และคุณภาพของการออกเสียง อ่านออกเสียงประโยคภาษาอังกฤษที่ขึ้นมาบนหน้าจอ แล้วจะได้คะแนน 0 ถึง 100 พร้อมผลป้อนกลับรายคำ และยังตรวจจับความผิดพลาดถึงระดับหน่วยเสียงด้วย ไม่ต้องสมัครสมาชิก เปิดแล้วใช้ได้เลย

ค่าใช้จ่าย: ตัวแบบทดสอบการออกเสียงใช้ฟรี ไม่ต้องสมัครและไม่ต้องมีบัญชี (เว็บทางการตอบไว้ว่า ใช่ ฟรีทั้งหมด) ส่วนแบบพรีเมียมที่ปลดขีดจำกัดจำนวนครั้งต่อวันเริ่มที่ $7 ต่อเดือน

★★เป็นหนึ่งในเครื่องมือไม่กี่ตัวที่ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าไม่เก็บไฟล์เสียง เว็บไซต์ทางการระบุว่าเสียงจะถูกส่งไปเพื่อวิเคราะห์แล้วถูกลบทันที และจะไม่เก็บไฟล์บันทึกเสียงไว้ หน้าจอใช้งานรองรับ 12 ภาษา ซึ่งมีภาษาไทยรวมอยู่ด้วยไม่เก็บไฟล์เสียง เว็บทางการเขียนว่าเสียงจะถูกส่งไปเพื่อวิเคราะห์แล้วถูกลบทันที และจะไม่เก็บไฟล์บันทึกเสียงไว้ หน้าจอใช้งานรองรับ 12 ภาษา ซึ่งมีภาษาไทยรวมอยู่ด้วย

จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่อยากวัดสักครั้งเดี๋ยวนี้เลย ไม่ต้องสมัคร ไม่ต้องติดตั้ง แค่เปิดหน้าเว็บแล้วอ่านประโยคที่ขึ้นมาก็จบ เหมาะกับการดูว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ตรงไหนเป็นอันดับแรก

แบบทดสอบการออกเสียงบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ AnyToSpeech

BoldVoice

★★เป็นหนึ่งในเครื่องมือไม่กี่ตัวที่เว็บทางการระบุชื่อหัวข้อที่ให้คะแนนไว้ตรง ๆ คือ pronunciation, stress and clarity โดยให้อัดเสียงทั้งวลีและบทสนทนาก่อนแล้วจึงนำไปวิเคราะห์ที่เว็บทางการระบุชื่อหัวข้อที่ให้คะแนนไว้ตรง ๆ คือ pronunciation, stress and clarity โดยให้อัดเสียงทั้งวลีและบทสนทนาก่อนแล้วจึงนำไปวิเคราะห์

ค่าใช้จ่าย: 7 วันแรกใช้ฟรี หน้าแรกไม่ได้ระบุจำนวนเงินไว้ และตัวเว็บมีแต่ภาษาอังกฤษ ไม่มีภาษาไทย

จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่อยากลดจำนวนครั้งที่ถูกถามซ้ำในที่ทำงาน เพราะเว็บทางการระบุชื่อหัวข้อที่ให้คะแนนไว้ คือการออกเสียง การลงเสียงหนัก และความชัด เลยรู้ว่าตัวเลขที่เห็นผูกอยู่กับเรื่องไหน

หน้าเว็บทางการของ BoldVoice

Speak

เว็บทางการเขียนไว้ว่าไม่ได้ดูแค่การออกเสียง แต่ดูด้วยว่าสำนวนที่ใช้เป็นธรรมชาติแค่ไหน ส่วน Premium Plus จะมีบทเรียนที่สร้างขึ้นจากความผิดพลาดของเราเอง

ค่าใช้จ่าย: ทดลองฟรี 7 วัน แล้วแบ่งเป็น Premium กับ Premium Plus สองระดับ ไม่ประกาศจำนวนเงิน อนึ่ง เว็บทางการไม่มีหน้าภาษาไทย แม้ในตัวแอปจะเลือกภาษาไทยได้ก็ตาม

จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่ไม่ได้อยากแยกดูแค่การออกเสียง แต่อยากดูไปพร้อมกันว่าสำนวนที่ใช้เป็นธรรมชาติหรือไม่ เพราะได้รับคำแนะนำระหว่างการโต้ตอบ ความรู้สึกจึงต่างจากการฝึกทีละคำ

หน้าเว็บทางการของ Speak

เครื่องมือไว้ฟังเสียงต้นแบบ และเครื่องมือไว้สร้างเสียงต้นแบบ

มีแต่เครื่องมือที่ให้คะแนนอย่างเดียวยังไม่พอ เพราะต่อให้มันบอกว่าเสียงนี้เพี้ยน ถ้าเราไม่รู้ว่าเสียงที่ถูกเป็นอย่างไรก็แก้ไม่ได้ จึงขอวางเครื่องมือไว้ฟังเสียงต้นแบบกับเครื่องมือไว้สร้างเสียงต้นแบบไว้ตรงนี้ด้วย

Cambridge Dictionary

★พจนานุกรมที่เปิดฟังได้ทั้งสำเนียงอังกฤษและอเมริกันเรียงคู่กัน พร้อมมีสัญลักษณ์การออกเสียงขึ้นมาด้วย เว็บทางการระบุว่าเสียงไม่ได้สังเคราะห์ขึ้น แต่เป็นเสียงที่คนจริง ๆ อัดไว้ และคำที่อยู่ในระดับ A1 ถึง C2 ตาม CEFR ถูกเก็บไว้ครบทุกคำ ทั้งนี้ตัวเว็บไม่มีเวอร์ชันภาษาไทย

จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่อยากปักหมุดเสียงที่ถูกของคำเดียวให้แน่นอน เพราะมีสัญลักษณ์การออกเสียงกำกับไว้ด้วย เลยไม่ได้แค่ฟัง แต่เห็นด้วยตาว่าเรียงกันเป็นเสียงอะไรบ้าง

หน้าเว็บทางการของ Cambridge Dictionary

YouGlish

★ไม่ใช่เสียงจากพจนานุกรม แต่★ไม่ใช่เสียงอ่านจากพจนานุกรม แต่เป็นการรวบรวมตัวอย่างการออกเสียงคำนั้นจากวิดีโอจริง กรองได้ตามชนิดของคำ เพศของผู้พูด และตัวบุคคล (เช่น Obama หรือ Clinton) จึงเห็นความแตกต่างตามบริบทได้ กรองได้ตามชนิดของคำ เพศของผู้พูด และตัวบุคคล (เช่น Obama หรือ Clinton) จึงเห็นความต่างตามบริบทได้

★หน้า About ของเว็บทางการไม่พูดถึงราคาเลยสักคำ แต่เปิดรับบริจาคแทน ส่วนหน้าจอใช้งานมีให้เลือกเพียง 7 ภาษา ซึ่งไม่มีภาษาไทยอยู่ในนั้น

จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่ฟังเสียงจากพจนานุกรมแล้วยังไม่กระจ่าง เพราะคำเดียวกันเสียงก็เปลี่ยนตามคนพูดและตามบริบท พอเรียงฟังสถานการณ์จริงหลาย ๆ อัน เส้นขอบของเสียงจะชัดกว่าฟังเสียงเดียวจากพจนานุกรม

หน้าเว็บทางการของ YouGlish

NaturalReader

★เครื่องมือที่อ่านออกเสียงข้อความภาษาอังกฤษที่เราใส่เข้าไปเพื่อสร้างเสียงต้นแบบ (ไม่ให้คะแนน) ข้อความยาว ๆ หรือไฟล์ PDF ก็แปลงเป็นเสียงได้ทั้งอัน จึงเตรียมวัตถุดิบที่อยากฝึกได้เอง ใช้ได้ทั้งบนเบราว์เซอร์ แอปบนมือถือ และส่วนขยายของ Chrome

ค่าใช้จ่าย: เว็บทางการระบุไว้ชัดว่ามี Free forever plan และ No credit card required ส่วนแบบเสียเงินแบ่งตามการใช้งาน (Personal / Commercial / EDU) ตัวหน้าเว็บมีแต่ภาษาอังกฤษ

จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่อยากเตรียมวัตถุดิบที่จะฝึกด้วยตัวเอง จะเป็นข้อความจากหนังสือเรียนหรือเอกสารที่ต้องอ่านในงานก็ได้ วางลงไปแล้วมันกลายเป็นเสียง วิธีที่ง่ายที่สุดคือเปิดสลับกับเสียงของตัวเองแล้วฟังเทียบกัน

หน้าเว็บทางการของ NaturalReader

เครื่องมือที่แค่ถอดเสียง

Google แปลภาษา

★เว็บทางการเขียนถึงเสียงในฐานะช่องทางป้อนข้อมูลเท่านั้น (“Type, say, or handwrite — Use voice input”) ไม่มีการระบุถึงฟังก์ชันประเมินการออกเสียงเลย

★ถอดเสียงออกมาได้ถูก ไม่ได้แปลว่าออกเสียงถูก ★ถอดเสียงออกมาได้ถูก ไม่ได้แปลว่าออกเสียงถูก ผลการประเมินมีแค่ผ่านหรือไม่ผ่าน ไม่ใช่การให้คะแนน ไม่ใช่การให้คะแนน

จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่จะเปิดใช้ตอนไหน —— ตอนที่อยากตรวจสอบคร่าว ๆ โดยใช้สิ่งที่มีอยู่แล้วว่าพูดออกไปสื่อความหมายหรือไม่ เหมาะสำหรับการตรวจสอบเบื้องต้นก่อนจะติดตั้งเครื่องมือเฉพาะทาง เหมาะเป็นการเช็กแบบคร่าวที่สุดก่อนจะไปติดตั้งเครื่องมือเฉพาะทาง

หน้าเว็บทางการของ Google แปลภาษา

การที่เสียงที่พูดออกไปกลายเป็นตัวอักษรได้ถูกต้อง ไม่ใช่การให้คะแนน การที่ระบบรู้จำได้แปลว่าเครื่องฟังออกเท่านั้น ไม่มีทั้งคะแนนและไม่มีทั้งคำบอกว่าตรงไหนเพี้ยน ใช้ดูคร่าว ๆ ว่าสื่อหรือไม่ได้ แต่ควรคิดไว้ว่าข้อมูลสำหรับเอาไปแก้จะไม่ออกมา

ทำไมเสียงอังกฤษแบบไทย ๆ ถึงติดแน่น และจะแก้จังหวะอย่างไร

สิ่งแรกที่ขวางอยู่เวลาจะแก้การออกเสียง คือเราไม่รู้ตัวว่าเสียงของตัวเองเพี้ยน เสียงภาษาอังกฤษที่ไม่มีในภาษาไทยจะถูกแทนด้วยเสียงไทยที่ใกล้ที่สุดโดยอัตโนมัติ แล้วเสียงที่แทนไปนั้นก็กลายเป็นเสียงของคำนั้นในหัวเราไปเลย ที่เห็นชัดคือความไม่สมมาตรระหว่างต้นคำกับท้ายคำ ต้นคำเราเติมสระแทรกเข้าไปให้ออกเสียงง่ายขึ้น คำว่า start จึงกลายเป็นสองพยางค์ แต่ท้ายคำเรากลับตัดทิ้ง คำว่า act จึงเหลือแค่เสียงแรก เสียง /v/ ก็แยกตามตำแหน่ง อยู่ต้นคำกลายเป็นเสียง ว อยู่ท้ายคำกลายเป็นเสียง พ ส่วนเสียง g z และ j จะกลายเป็นเสียงไม่ก้อง goal จึงออกมาเป็นเสียง ก และ zip ออกมาเป็นเสียง ซ ทั้งหมดนี้ในหัวของเจ้าตัวคือออกเสียงถูกแล้ว จึงไม่มีทางสงสัยจนกว่าจะมีคนทัก

ในสาขาการรับภาษาที่สอง ขั้นของการรู้ตัวนี้ถูกถือเป็นประตูทางเข้าของการเรียนรู้มานานแล้ว แนวคิดคือการรับข้อมูลเข้าไปเฉย ๆ ไม่ทำให้รูปภาษาติดตัว ในสาขาการรับภาษาที่สอง การตระหนักรู้ถือเป็นประตูสู่การเรียนรู้มานานแล้ว แนวคิดก็คือ การรับข้อมูลเพียงอย่างเดียวไม่ได้ทำให้ผู้เรียนจดจำรูปแบบภาษาได้ ต้องให้ความสนใจกับรูปแบบนั้นเสียก่อน จึงจะรับรู้และเรียนรู้ได้

ตรงนี้แหละคือคุณค่าของเครื่องมือที่ให้คะแนน สิ่งที่ได้ผลมากกว่าตัวเลขคือการได้รู้ว่าเสียงที่เราคิดมาตลอดว่าถูกนั้นเพี้ยนอยู่ กลับกัน ถ้าเอาแต่เปิดเสียงต้นแบบฟังผ่าน ๆ การรู้ตัวก็ไม่เกิด เสียงเดิมก็อยู่อย่างนั้นไปเรื่อย ๆ

จังหวะ กับตำแหน่งที่ลงเสียงหนัก

เสียง L กับ R เป็นคู่ที่คนไทยสังเกตเห็นก่อนเพื่อน เพราะในภาษาพูด /r/ มักกลายเป็น /l/ อยู่แล้ว แต่สิ่งที่ตัดสินว่าอีกฝ่ายจะฟังรู้เรื่องหรือไม่ กลับเป็นว่าเราลงเสียงหนักที่พยางค์ไหน และจังหวะของทั้งประโยคเป็นอย่างไร ตรงนี้มีตัวการที่เฉพาะกับภาษาไทยอยู่ คือคำยืมจากภาษาอังกฤษถูกใส่วรรณยุกต์ไทยเข้าไปอย่างเป็นระบบ และมักลงเสียงสูงที่พยางค์สุดท้าย พอเอานิสัยนี้ไปใช้กับคำภาษาอังกฤษจริง ๆ ตำแหน่งที่เน้นก็เลื่อนไปอยู่ท้ายคำ ทั้งที่คำภาษาอังกฤษจำนวนมากไม่ได้เน้นพยางค์สุดท้าย ผลคือเสียงแต่ละเสียงถูกหมด แต่คนฟังได้ยินเป็นคนละคำ

ในบรรดาเครื่องมือที่ยกมา ตัวที่ให้คะแนนหลายเกณฑ์ไม่ได้ดูแค่ความแม่นยำของเสียง แต่ดูความลื่นไหลและการลงเสียงหนักด้วย ที่บางคนได้คะแนนสูงตอนวัดเป็นคำ แต่พอเป็นบทสนทนากลับไม่สื่อ ก็เพราะหน่วยที่วัดมันคนละหน่วยกัน

อีกอย่างคือ ไม่จำเป็นต้องลบสำเนียงของตัวเองทิ้ง คนที่ใช้ภาษาอังกฤษส่วนใหญ่ไม่ใช่เจ้าของภาษา จึงไม่ใช่ว่าต้องออกเสียงเหมือนเจ้าของภาษาแล้วถึงจะสื่อกันได้ เป้าหมายแค่ระดับที่อีกฝ่ายไม่ต้องถามซ้ำก็เพียงพอแล้ว

การให้คะแนนของ AI ดูอะไรอยู่ (ส่วนประกอบของคะแนน และการจัดการกับสำเนียง)

เครื่องมือที่ให้คะแนนหลายตัวตั้งอยู่บนการออกแบบเดียวกัน เครื่องมือที่ใช้ให้คะแนนหลายตัวอิงแนวคิดเดียวกัน หนึ่งในเครื่องมือที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดคือระบบประเมินการออกเสียงของ Azure AI Speech ซึ่งเปิดเผยรายละเอียดไว้ ทำให้ดูได้โดยตรงว่าระบบพิจารณาอะไรบ้าง เมื่อคะแนนออกมาต่ำกว่าที่คาดไว้ ลองดูองค์ประกอบเหล่านี้แล้วจะพอเดาได้ว่าเกิดจากอะไรคือการประเมินการออกเสียงของ Azure AI Speech ซึ่งเปิดเผยข้อกำหนดไว้ จึงอ่านได้ตรง ๆ ว่ามันดูอะไรบ้าง เวลาที่คะแนนออกมาต่ำกว่าที่คิด ดูส่วนประกอบตรงนี้แล้วจะเดาทางถูก

สิ่งที่ได้กลับมาคือสิ่งที่ได้กลับมาคือคะแนน 4 คะแนน

จุดสำคัญคือคะแนนทั้ง 4 ตัวนี้ดูคนละเรื่องกัน ต่อให้เสียงแต่ละเสียงแม่นยำ ถ้าเว้นจังหวะไม่เป็นธรรมชาติ ความลื่นไหลก็ตก กลับกัน ต่อให้พูดได้ไหลลื่น ถ้าเสียงแต่ละเสียงถูกแทนที่ไป ความแม่นยำก็ตก มันไม่ใช่ไม้บรรทัดอันเดียวที่บอกว่าออกเสียงดีหรือไม่ดี

ความแม่นยำลงลึกได้ถึงระดับหน่วยเสียง ยกตัวอย่างคำว่า hello หน่วยเสียงที่ควรจะเป็นคือ h ɛ l oʊ แต่ผลกลับมาในระดับที่บอกได้ว่าเสียงที่ออกจริงไม่ใช่ ɛ แต่เป็น ə

คะแนนรวมถูกตัดสินด้วยคะแนนที่ต่ำที่สุด

ตรงนี้เป็นจุดที่เข้าใจผิดกันมากที่สุด คะแนนรวมไม่ใช่ค่าเฉลี่ยของทั้ง 4 ตัว แต่เรียงทั้ง 4 ตัวจากน้อยไปมาก แล้วให้น้ำหนักต่างกันโดยเริ่มจากตัวที่ต่ำที่สุด

แปลว่าต่อให้ 3 ใน 4 ตัวได้ 90 คะแนน แต่มีตัวเดียวได้ 50 คะแนนรวมก็จะถูกดึงไปทางนั้นอย่างแรง เวลาที่รู้สึกว่าทำไมคะแนนไม่ขึ้นสักที ทางที่เร็วกว่าคือไม่ต้องพยายามดันค่าเฉลี่ย แต่หาให้เจอว่าตัวที่ต่ำที่สุดคือตัวไหน แล้วแก้เฉพาะตรงนั้น

นอกจากนี้ ในระดับรายคำยังบอกชนิดของความผิดพลาดกลับมาด้วย คำที่ความแม่นยำต่ำกว่า 60 จะถูกติดเครื่องหมายว่าออกเสียงผิด และยังมีชนิดอื่นอีก เช่น การละคำ การแทรกคำ การเว้นวรรคเกิน การขาดการเว้นวรรค และการพูดราบเรียบไม่มีขึ้นลง แต่การละคำกับการแทรกคำจะออกมาเฉพาะตอนที่ส่งข้อความที่จะอ่านให้ระบบไว้ล่วงหน้าเท่านั้น เพราะต้องเอาข้อความที่ส่งไว้มาเทียบกับคำที่พูดจริง จึงจะรู้ว่าไม่ได้พูดหรือพูดเพิ่ม

การทายสำเนียง เป็นคนละเรื่องกับการให้คะแนน

มีของเล่นที่รู้จักกันดีคือให้ AI ทายว่าภาษาอังกฤษของเรามีสำเนียงมาจากประเทศไหน แต่นั่นไม่ใช่การให้คะแนนการออกเสียง มันแค่จำแนกว่าคล้ายวิธีพูดของภูมิภาคไหนเท่านั้น ไม่ได้บอกว่าดีหรือไม่ดี

ส่วนการประเมินการออกเสียงนั้นวัดระยะห่างจากรูปแบบเสียงที่ตั้งไว้ การมีสำเนียงไม่ได้เป็นเหตุให้ถูกหักคะแนนโดยตรง แต่ความสัมพันธ์คือยิ่งห่างจากเสียงที่ตั้งไว้ ความแม่นยำก็ยิ่งลด การลบสำเนียงทิ้ง กับการทำให้คะแนนสูงขึ้น จึงไม่ใช่เรื่องเดียวกัน ถ้าเป้าหมายคืออยากรู้ว่าฟังดูเหมือนคนประเทศไหน ลองเว็บทายสำเนียงสักครั้งก็จบ แต่ถ้าเป้าหมายคืออยากให้อีกฝ่ายเข้าใจ ก็ต้องไปดูส่วนประกอบของคะแนนแทน

มีคะแนนออกมา แต่วิธีแก้ไม่ได้ออกมาด้วย

พอใช้เครื่องมือที่ให้คะแนน ส่วนใหญ่ก็จะได้ตัวเลขออกมา แต่เหตุผลที่ตัวเลขตก กับการที่พรุ่งนี้ต้องขยับปากอย่างไร เป็นคนละเรื่องกัน ตัวที่แสดงถึงระดับหน่วยเสียงจะบอกได้ว่าเสียงไหนเพี้ยน แต่จะออกเสียงนั้นอย่างไรเป็นเรื่องที่ต้องไปหาข้อมูลเอาเอง

เมื่อการออกเสียงแข็งตัวไปแล้ว เป็นที่ทราบกันดีว่าการฟังเสียงที่ถูกต้องเพียงอย่างเดียวมักไม่ช่วยให้กลับมาเป็นปกติได้ ระบบเฉพาะตัวที่ก่อตัวขึ้นในตัวผู้เรียนมีแนวโน้มจะคงอยู่อย่างนั้น และถ้าปล่อยไว้ก็จะกลายเป็นของตายตัว แนวคิดนี้ถูกถกกันมาตั้งแต่ครึ่งศตวรรษก่อน

งานวิเคราะห์ที่รวบรวมผลป้อนกลับเชิงแก้ไขในห้องเรียนรายงานว่า การกระตุ้นให้ผู้เรียนพูดใหม่ด้วยตัวเอง ได้ผลมากกว่าการพูดรูปที่ถูกให้ฟังตรงนั้นเลย ★สิ่งที่งานนี้นำมาเทียบกันคือวิธีที่ครูให้ผลป้อนกลับ ไม่ใช่การให้คะแนนของเครื่อง สิ่งที่พูดได้จากตรงนี้จึงมีแค่ว่า หลังจากรู้ตัวแล้ว การมีโอกาสได้พูดใหม่ด้วยตัวเองทำให้เหลือติดตัวมากกว่า ไม่ได้แสดงถึงผลของตัวคะแนนเอง

อีกอย่างคือ คะแนนจะสูงขึ้นถ้าอ่านประโยคเดิมซ้ำหลายรอบ แต่จากคะแนนอย่างเดียวเราแยกไม่ออกว่าที่สูงขึ้นคือการออกเสียง หรือแค่ความคุ้นกับประโยคนั้น ต่อให้รอบที่ 3 ได้ 90 คะแนน ก็ไม่ได้แปลว่าประโยคที่เพิ่งเห็นครั้งแรกจะได้เท่ากัน

ใช้คู่กับการฝึกพูดตาม (เรื่องการฟังก็เปลี่ยนไปด้วย)

เครื่องมือที่ยกมาทั้งหมดวัดเสียงเป็นช่วง ๆ คำหนึ่งคำ ประโยคหนึ่งประโยค อ่านตามความยาวที่กำหนดแล้วได้คะแนนกลับมา นั่นคือการวัดเป็นจุด แต่บทสนทนาจริงดำเนินไปโดยไม่ขาดตอน ต่อให้แต่ละคำถูก พอเอามาต่อกันก็พังได้

สิ่งที่มาอุดตรงนั้นคือการฝึกพูดตาม คือฟังเสียงต้นแบบไปพร้อมกับพูดตามโดยช้ากว่าเล็กน้อย เป็นการฝึกที่ไม่ได้แก้เสียงทีละเสียง แต่เลียนไปทั้งจังหวะ ตรงที่เสียงเชื่อมกันจนกลายเป็นอีกเสียง ตรงที่หายไป และตรงที่ต้องอ่านหนัก จะเข้าตัวไปพร้อมกันทีเดียว

พอใช้คู่กับเครื่องมือที่ให้คะแนน หน้าที่ก็แยกกันชัด ใช้การพูดตามสร้างการไหลของทั้งก้อน แล้วใช้คะแนนหาว่าเสียงไหนห่างจากเกณฑ์ จากนั้นย้อนกลับไปที่เสียงต้นแบบเพื่อตรวจเฉพาะเสียงนั้น ถ้าทำอย่างใดอย่างหนึ่งอย่างเดียว ก็จะเอนไปทางใดทางหนึ่ง คือไหลลื่นดีแต่เสียงแต่ละเสียงยังเพี้ยน หรือเสียงแม่นยำแต่พอเป็นบทสนทนากลับแข็ง

วัตถุดิบเตรียมเองได้ด้วยเครื่องมือที่สร้างเสียงต้นแบบ จะเป็นข้อความจากหนังสือเรียนหรือสำนวนที่ใช้ในงานก็ได้ ให้มันอ่านออกเสียงแล้วกลายเป็นไฟล์เสียง ก็เอามาใช้ฝึกพูดตามได้ทันที ทำกับประโยคที่ตัวเองต้องพูดจริงจะทำได้ต่อเนื่องกว่าไปหาตำราสำเร็จรูป

เสียงที่ออกได้ กับเสียงที่เราออกเสียงได้กับเสียงที่เราแยกแยะได้มีความใกล้เคียงกัน อยู่ใกล้กัน

★อันไหนเปลี่ยนก่อนนั้น ตรงนี้บอกไม่ได้ (ไม่มีเอกสารที่วัดไปถึงขั้นนั้นอยู่ในมือ) แต่พอฝึกออกเสียงไปสักพัก หลายคนรู้สึกว่าการฟังเปลี่ยนก่อนการพูด เพราะเสียงที่ตัวเองออกแยกไม่ได้ เวลาฟังก็แยกยากเหมือนกัน กลับกัน เสียงที่ออกแยกกันได้แล้ว พอฝ่ายตรงข้ามพูดขึ้นมาก็จะสะดุดหูขึ้นมาเอง

นี่เป็นอีกเหตุผลหนึ่งของการใช้เครื่องมือที่ให้คะแนน เป้าหมายไม่ใช่การทำให้คะแนนสูงขึ้น แต่อยู่ที่การได้รู้ว่าที่ผ่านมาเรานับสองเสียงนี้เป็นเสียงเดียวกัน พอรู้แล้วความละเอียดตอนฟังก็เริ่มเปลี่ยน

ดังนั้นถ้าฝึกไปไม่กี่วันแล้ววิธีพูดยังไม่เปลี่ยน ก็ไม่ต้องเลิก สิ่งที่เปลี่ยนก่อนคือหู ส่วนปากจะตามมาทีหลัง ถ้าจะวัดว่าคืบหน้าหรือไม่ ให้ดูว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดสะดุดหูมากขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่า จะเห็นผลเร็วกว่าดูคะแนน

วันหนึ่งควรทำมากแค่ไหน

การแบ่งเป็นช่วงสั้น ๆ แล้วเว้นระยะกลับมาทำหลายครั้ง เหลือติดตัวมากกว่าการกันเวลายาวไว้ทีเดียว 5 นาทีก็ได้ ฝึกยาวสัปดาห์ละครั้งสู้ฝึกสั้น ๆ ทุกวันไม่ได้

วิธีที่เห็นภาพชัดคือวนซ้ำ 3 ขั้นตอนนี้ ขั้นแรก ฟังเสียงต้นแบบเพื่อให้รู้ว่าเสียงที่ถูกต้องเป็นอย่างไร ขั้นที่สอง อัดประโยคเดียวกันแล้วให้ระบบให้คะแนน ขั้นที่สาม กลับไปฟังเฉพาะเสียงที่ระบบทักอีกครั้ง โดยเทียบกับเสียงต้นแบบ สิ่งที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไม่ใช่การไล่ตามตัวเลขในขั้นที่สอง แต่คือการเพิ่มจำนวนครั้งที่ย้อนกลับไปฟังในขั้นที่สาม ขั้นแรกฟังเสียงต้นแบบให้รู้ว่าเสียงที่ถูกเป็นอย่างไร ขั้นที่สองอัดประโยคเดียวกันแล้วให้เครื่องให้คะแนน ขั้นที่สามกลับไปฟังเฉพาะเสียงที่ถูกทักที่เสียงต้นแบบอีกครั้ง สิ่งที่ทำให้เปลี่ยนไม่ใช่การไล่ตามตัวเลขในขั้นที่สอง แต่คือการเพิ่มจำนวนครั้งที่ย้อนกลับในขั้นที่สาม

แล้วพอแล้วพอได้คะแนนจากการออกเสียงคำหรือประโยคสั้น ๆ แล้ว ให้ลองไปตรวจสอบการออกเสียงในสถานการณ์ที่พูดจริง เพราะการออกเสียงตอนตั้งใจอ่านประโยคที่เตรียมไว้ กับการออกเสียงตอนที่คิดเนื้อหาไปพูดไปในบทสนทนา ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน ให้ลองไปตรวจเสียงในสถานการณ์ที่พูดจริง เพราะการออกเสียงตอนตั้งใจอ่านประโยคที่เตรียมไว้ กับการออกเสียงตอนที่คิดเนื้อหาไปพูดไปในบทสนทนา ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน

สรุป — จะเปิดตัวไหน แยกตามเป้าหมาย

• อยากดูการออกเสียงในคลาสเรียนจริง → SpeakCoach (วัดเสียงที่อยู่ในบทสนทนา และเก็บไฟล์เสียงไว้ให้)
• อยากวัดสักครั้งเดี๋ยวนี้เลย → AnyToSpeech (ไม่ต้องสมัคร ไม่ต้องติดตั้ง ให้คะแนนด้วย 4 เกณฑ์ และระบุไว้ชัดว่าไม่เก็บไฟล์เสียง)
• อยากได้รูปแบบที่ทำต่อเนื่องได้ทุกวัน → ELSA Speak (มีเส้นทางการเรียนวางไว้ เลยไม่ต้องตัดสินใจเองว่าจะทำอะไร)
• อยากลดจำนวนครั้งที่ถูกถามซ้ำในที่ทำงาน → BoldVoice (เว็บทางการระบุ 3 หัวข้อไว้ คือการออกเสียง การลงเสียงหนัก และความชัด หมด 7 วันแล้วต้องจ่าย)
• อยากดูไปพร้อมกันว่าสำนวนเป็นธรรมชาติหรือไม่ → Speak (หมดช่วงทดลอง 7 วันแล้วต้องจ่าย)
• อยากรู้ให้แน่ว่าคำเดียวนี้อ่านว่าอะไร → Cambridge Dictionary (ทั้งสำเนียงอังกฤษและอเมริกัน พร้อมสัญลักษณ์การออกเสียง)
• อยากรู้ว่าในบริบทจริงเขาออกเสียงกันอย่างไร → YouGlish (ค้นจากวิดีโอจริงมาเรียงให้ฟัง)
• อยากแปลงวัตถุดิบที่จะฝึกให้เป็นเสียงเอง → NaturalReader (Free forever plan)
• อยากดูคร่าว ๆ ด้วยของที่มีอยู่ในมือว่าสื่อหรือไม่ → Google แปลภาษา (ไม่มีการให้คะแนน)

สิ่งที่ควรจำไว้

• เครื่องมือที่โผล่มาตอนค้นคำว่าตรวจการออกเสียงมีอยู่ 4 ชนิด คือ ให้คะแนน / ให้ฟังเสียงต้นแบบ / สร้างเสียงต้นแบบ / แค่ถอดเสียง
• ใน 9 ตัวที่ยกมา มีแค่ 5 ตัวที่ให้คะแนนเสียงของเรา
• ก่อนเลือกต้องตัดสินใจ 4 ข้อ คือ กำหนดหมดของช่วงฟรี / หน่วยที่วัด (คำ ประโยค บทสนทนา) / ความละเอียดของคะแนน / เก็บไฟล์เสียงหรือไม่
• ในชั้นของฟรีมีของที่ทดลองฟรี 7 วันปนอยู่ ให้ดูก่อนว่ามีกำหนดหมดหรือไม่
• ราคาขยับตามแคมเปญ อย่าดูตัวเลขจากบทความรวมของ ให้ไปดูที่เว็บทางการ
• สิ่งที่ได้ผลมากกว่าตัวคะแนน คือการได้รู้ว่าเสียงที่คิดมาตลอดว่าถูกนั้นเพี้ยนอยู่
• สิ่งที่ตัดสินว่าสื่อหรือไม่สื่อ คือเราลงเสียงหนักที่พยางค์ไหนและจังหวะของทั้งประโยค มากกว่าเสียงแต่ละเสียง
• คะแนนจะสูงขึ้นถ้าอ่านประโยคเดิมซ้ำ แต่จากคะแนนแยกไม่ออกว่าที่สูงขึ้นคือการออกเสียงหรือความคุ้นกับประโยคนั้น
• ฝึกสั้น ๆ แล้วเว้นระยะกลับมาหลายครั้ง พอทำคะแนนกับคำได้แล้วให้ไปตรวจเสียงในสถานการณ์ที่พูดจริง